8
KONYA ÇOCUK
Bahar mis gibi kokular saçarak gelmişti. Yıldız yıldız yağıyordu pamuktan düşlerle çocukların
rüya larına. Naz lı naz lı esen ılık rüzgârıyla dağları tepeleri okşuyordu. Bir bakmışsın yağmur
çiseliyor bir bakmışsın güneş bulutların arkasından el sa llıyordu. Ağaçlar minik minik
yapraklanmaya, yeryüzü renkten renge girmeye başlamıştı.
Bu ahenkli kıpırdanışın içerisinde eksik bir şey vardı. Her yıl papatya larla dolup taşan parkta bu
yıl tek bir papatya bi le açmamıştı. Doğrusu bu çok tuhaf bir durumdu.
Papatya ların bir an evvel açmasını bekleyen Beyaz Güvercin pek endişeliydi. Gün lerdir papatya
dostunu bekliyordu. Her bahar bu zaman lar başını uzatır;
“Merhaba dostum işte geldim” derdi papatya. Fakat bu bahar hiç ses yoktu küçük papatyadan. Ne
bir çıtırtı ne de bir fi lizcik, toprağı yarıp başını uzatan... Hiçbir şey yoktu.
Beyaz Güvercin böyle boş boş beklemektense kayıp papatya lar hakkında belki bir bi ldiği vardır
diye rüzgârla konuşmayı denedi.
“Hey rüzgâr! Sen dağları tepeleri, kimsenin bi lmediği şehirleri gezersin. Söyle bana, papatya lar
bu bahar neden açmadı. Neden bomboş kırlar, böyle yapaya lnız ve çirkin…”
Kayıp Papatyalar
Yazan: Fatma Börekci Resimleyen: E lif Yemenici
1,2,3,4,5,6,7,8,9 11,12,13,14,15,16,17,18,19,20,...44